در دنیای معماری و ساختمانسازی، رنگ سفید جایگاهی فراتر از یک انتخاب سلیقهای دارد؛ سفید، زبان مشترک پاکیزگی، وسعت و مدرنیته است. اما رسیدن به یک “سفید خالص و ماندگار” در نمای ساختمان، یکی از چالشبرانگیزترین ماموریتهای مهندسان و معماران است. وقتی صحبت از متریال پایه برای خلق این سفیدی میشود، نام پودر سنگ سفید به عنوان بازیگر اصلی به میان میآید. اما آیا میدانستید که واژه “پودر سنگ سفید” در بازار مصالح ایران، یک اصطلاح چتری و گمراهکننده است که دهها محصول با ماهیتهای زمینشناسی، شیمیایی و فیزیکی کاملاً متفاوت را پوشش میدهد؟ از پودر سنگ جوشقان که درخشش کریستالی آن زبانزد است گرفته تا پودرهای کربنات کلسیم میکرونیزه که در صنایع پلیمر کاربرد دارند، و حتی پودرهای مرمریت و لایماستون که هر کدام رفتار متفاوتی در برابر آب و آفتاب نشان میدهند.
بسیاری از سازندگان، قربانی این تشابه ظاهری میشوند. آنها تصور میکنند “سفید، سفید است” و ارزانترین پودر سفید موجود در بازار را خریداری میکنند. نتیجه؟ نماهایی که پس از شش ماه زرد میشوند، سفیدک میزنند، یا ترکهای عنکبوتی زشتی برمیدارند. در این مقاله جامع و تخصصی، که حاصل تجربه سالها حضور در قلب صنعت سنگ و پودر ایران است، قصد داریم ذرهبین را روی این ذرات ریز بگیریم. ما نه تنها انواع پودرهای سفید را کالبدشکافی میکنیم، بلکه فرمولهای سری اختلاط، روشهای تست آزمایشگاهی در کارگاه و کاربردهای هنری و صنعتی آن را نیز بررسی خواهیم کرد. اگر به دنبال خلق اثری هستید که سالها چون مروارید درخشان باقی بماند، این راهنما نقشه راه شماست.
بدون شک، وقتی در ایران صحبت از نمای شسته سفید، نمای رومی سیمانی یا بندکشیهای لوکس میشود، اولین و تنهاترین گزینه حرفهایها، پودر سنگ جوشقان است. اما چرا این سنگ خاص، تا این حد متمایز است؟ راز آن در ساختار زمینشناسی معادن منطقه جوشقان (در نزدیکی میمه اصفهان) نهفته است.
ساختار کریستالی و دگرگونی: سنگ جوشقان یک سنگ مرمریت دگرگونی است. این یعنی میلیونها سال پیش تحت فشار و حرارت بالا بوده و مولکولهای آن به صورت بلورهای متراکم درآمدهاند. وقتی این سنگ به پودر تبدیل میشود، ذرات آن ساختاری شیشهای و کریستالی دارند. این کریستالها نور را به جای جذب، منعکس میکنند. به همین دلیل است که نمای اجرا شده با پودر جوشقان، در زیر نور آفتاب نوعی “تلالو” و درخشش زنده دارد که هیچ رنگ شیمیایی یا پودر آهکی نمیتواند آن را تقلید کند.
مقاومت ذاتی در برابر UV: یکی از بزرگترین دشمنان رنگ سفید در فضای باز، اشعه فرابنفش (UV) خورشید است. رنگهای روغنی و پلاستیک سفید، معمولاً پس از دو سال در برابر آفتاب تسلیم شده و به سمت زردی میروند. اما پودر سنگ جوشقان به دلیل ماهیت معدنی و طبیعی خود، پیگمنت رنگی ندارد که تجزیه شود. سفیدی آن ذاتی است. بنابراین، نمایی که امروز اجرا میکنید، ۱۰ سال دیگر نیز با همان درجه سفیدی (Whiteness) باقی میماند، مگر اینکه آلودگی محیطی روی آن بنشیند که آن هم با یک شستشوی ساده (واترجت) به حالت اول برمیگردد.
چسبندگی مولکولی با سیمان: از نظر شیمیایی، پودر سنگ جوشقان قرابت نزدیکی با ترکیبات سیمان سفید دارد. وقتی این دو با آب مخلوط میشوند، فرآیند هیدراتاسیون سیمان باعث میشود کریستالهای سیمان در داخل تخلخلهای میکروسکوپی ذرات پودر جوشقان رشد کرده و قفل شوند. این پیوند فیزیکی-شیمیایی قدرتمند، ملاتی یکپارچه میسازد که اصطلاحاً “سنگ مصنوعی” نامیده میشود. در مقابل، پودرهای گچی یا آهکی خالص، با سیمان پیوند ضعیفی برقرار میکنند و به مرور زمان پوسته پوسته میشوند.
در خرید پودر سنگ جوشقان، با اصطلاحات “نرمه” (مش ۴۰۰ به بالا) و “زبره” (مش ۸۰ تا ۱۰۰) روبرو میشوید. کدام بهتر است؟ پاسخ به کاربرد شما بستگی دارد.
برای نمای شسته: شما به پودر “زبره” نیاز دارید. دانههای کمی درشتتر باعث میشود آب اضافی ملات راحتتر خارج شود و هنگام شستن نما با آب، ملات شسته نشود.
برای ابزار زنی و لیسهای: شما به پودر “نرمه” (Super Fine) نیاز دارید. نرم بودن پودر باعث میشود سطح کار کاملاً صیقلی شود و ماله خور ملات عالی باشد. استفاده از پودر زبر برای ابزار زنی، باعث ایجاد خط و خش روی سطح کار میشود.
در کنار جوشقان، نام پودر کربنات کلسیم نیز زیاد شنیده میشود. این پودر که فرمول شیمیایی آن CaCO3 است، فراوانترین کانی در پوسته زمین است. اما پودر کربنات کلسیم صنعتی که در کیسههای بستهبندی شده فروخته میشود، داستان متفاوتی دارد. این پودرها معمولاً از سنگهای آهکی بسیار خالص استخراج شده و در آسیابهای پیشرفته (سپراتور) دانهبندی میشوند.
تفاوت ظاهری با جوشقان: اگر یک مشت پودر جوشقان و یک مشت پودر کربنات را کنار هم بگذارید، تفاوت را حس میکنید. پودر کربنات معمولاً حالتی “آردی” و “مات” دارد. سفیدی آن بسیار بالاست (گاهی سفیدتر از جوشقان)، اما درخشش و تلالو ندارد. بافت آن “نرم و مخملی” است و زبری سنگ را زیر انگشتان حس نمیکنید.
چرا در نما کمتر استفاده میشود؟ اگرچه کربنات کلسیم سفید است، اما استفاده خالص از آن در نمای خارجی (بدون ترکیب با مواد پلیمری) توصیه نمیشود. دلیل اول این است که ذرات کربنات میکرونیزه، سطح ویژه بسیار بالایی دارند و آب زیادی جذب میکنند. این یعنی ملات ساخته شده با آن، پس از خشک شدن حجم زیادی از آب را از دست میدهد و به شدت مستعد “ترکهای مویی” (Hairline Cracks) است. دلیل دوم، مقاومت پایینتر آن در برابر سایش و عوامل جوی نسبت به سنگ دگرگونی جوشقان است.
پس کاربرد طلایی آن چیست؟ پودر کربنات کلسیم سلطان “صنایع داخلی” است.
۱. رنگ سازی: به عنوان پرکننده اصلی در رنگهای پلاستیک و اکریلیک.
۲. پلیمر و پلاستیک: در تولید لوله پلیکا، پروفیل پنجره UPVC و ظروف پلاستیکی برای کاهش قیمت و افزایش استحکام.
۳. چسب کاشی: در تولید چسبهای کاشی پودری، کربنات کلسیم نقش فیلر اصلی را بازی میکند.
۴. بتن پلیمری: در ساخت سینکهای گرانیتی و سنگهای کورین، از ترکیب رزین با پودر کربنات مش بالا استفاده میشود.
در بازار مصالح، گاهی پودرهای سفیدی با قیمتهای بسیار پایینتر عرضه میشوند که معمولاً پودر حاصل از کوبش ضایعات سنگهای مرمریت سفید یا لایماستون (سنگ آهک) هستند. شناخت اینها برای جلوگیری از کلاهبرداری یا اشتباه در انتخاب متریال حیاتی است.
پودر مرمریت سفید: این پودر از سنگهای مرمریت (مثل مرمریت صلصالی سفید یا دهبید سفید) به دست میآید. ویژگی مثبت آن “سختی بالا” است. ذرات مرمریت نسبت به کربنات و آهک سختتر هستند و مقاومت فشاری ملات را بالا میبرند. اما مشکل کجاست؟ بسیاری از مرمریتها دارای رگههای رنگی یا فسیلی هستند. وقتی این سنگها پودر میشوند، پودر حاصله “سفید مطلق” نیست و هالهای از کرم، خاکستری یا صورتی دارد. این پودر برای کارهایی که سفیدی صد در صد ملاک نیست (مثل زیرسازی یا دوغاب پشت سنگ) عالی است، اما برای نمای رویی مناسب نیست.
پودر لایماستون (Limestone): سنگ لایماستون ذاتاً جذب آب بسیار بالایی دارد. پودر حاصل از آن نیز مانند اسفنج عمل میکند. استفاده از پودر لایماستون در نمای خارجی مناطق مرطوب (مثل شمال ایران) یا مناطق سردسیر، یک اشتباه مهندسی فاحش است. این پودر آب را در خود نگه میدارد و با اولین یخبندان شبانه، آب یخ زده و ملات را متلاشی میکند. همچنین لایماستون به سرعت چرک و دوده هوا را به خود جذب میکند و نما پس از مدت کوتاهی سیاه میشود.
در برخی کارگاههای غیرمجاز، برای کاهش قیمت تمام شده، ضایعات سنگبریها (که شامل مخلوطی از سنگ تراورتن، مرمریت، گرانیت و حتی تیغه برش و گل و لای است) را خشک کرده و آسیاب میکنند. این پودر که رنگی کدر و تیره دارد را با مقدار کمی پودر سفید یا حتی “آهک زنده” مخلوط میکنند تا ظاهراً سفید شود.
نشانه خطر: اگر هنگام مخلوط کردن پودر سنگ با آب، دستتان احساس سوزش یا گرمای شدید کرد، فوراً کار را متوقف کنید! این نشانه وجود آهک زنده یا مواد شیمیایی غیرمجاز در پودر است که هم برای سلامت استادکار خطرناک است و هم باعث تخریب شیمیایی بتن و میلگردهای نما میشود. همیشه از برندهای معتبر با بستهبندی شرکتی خرید کنید.
داشتن بهترین پودر سنگ دنیا کافی نیست؛ شما باید نسبتهای طلایی ترکیب آن را بدانید. استادکاران قدیمی نما، فرمولهایی دارند که سینه به سینه منتقل شده است. در اینجا چند مورد از این ترکیبهای برنده را برای کاربردهای مختلف بازگو میکنیم:
هدف در اینجا دستیابی به بافتی سخت، مقاوم و سفید است.
فرمول پیشنهادی: ۳ پیمانه پودر سنگ جوشقان (زبره) + ۱ پیمانه سیمان سفید + ۱ پیمانه پودر سنگ کریستال (سایز شکری ریز).
اضافه کردن پودر سنگ سایز شکری (کمی درشتتر از آرد) باعث میشود ملات “اسکلتبندی” داشته باشد و ترک نخورد. سیمان سفید نقش چسب را بازی میکند. نسبت ۳ به ۱ پودر به سیمان، استانداردی است که هم چسبندگی را تضمین میکند و هم از ترک خوردن ناشی از سیمان زیاد جلوگیری میکند.
هدف در اینجا نفوذناپذیری (ضدآب بودن) و عدم تغییر رنگ است.
فرمول پیشنهادی: ۱ پیمانه پودر سنگ جوشقان (بسیار نرم – میکرونیزه) + ۱ پیمانه سیمان سفید + ۵٪ وزن سیمان پودر نانو (ضدآب کننده).
استفاده از پودر جوشقان میکرونیزه در اینجا حیاتی است تا ملات بتواند به ریزترین درزهای کاشی نفوذ کند. افزودن مواد نانو باعث میشود بندکشی در برابر مواد شوینده اسیدی (جرمگیرها) مقاوم شود و به مرور زمان خورده نشود.
هدف در اینجا شکلپذیری، چسبندگی و قابلیت سمبادهخوری است.
فرمول پیشنهادی: ۴ پیمانه پودر سنگ الک شده (خیلی نرم) + ۱ پیمانه پودر مل (برای نرمی خمیر) + چسب چوب (به مقدار لازم تا خمیر شکل بگیرد) + کمی سریش.
پودر سنگ در این ترکیب، بدنه اصلی مجسمه را میسازد و سختی نهایی را تامین میکند. پودر مل باعث میشود خمیر لطیفتر شود و جزئیات اثر هنری بهتر دربیاید. چسب چوب نقش پیوند دهنده پلیمری را دارد که باعث میشود مجسمه نشکند.
| شاخص مقایسه | پودر سنگ جوشقان | پودر کربنات کلسیم | پودر سنگ آهک (معمولی) |
|---|---|---|---|
| منشاء و ساختار | سنگ دگرگونی (کریستالی) | سنگ رسوبی (خلوص بالا) | سنگ رسوبی (معمولی) |
| درجه سفیدی (Whiteness) | بسیار عالی (درخشان) | عالی (مات) | متوسط (کرم/طوسی) |
| مقاومت در برابر UV | فوقالعاده (بدون تغییر) | خوب | متوسط |
| مقاومت مکانیکی و فشاری | بسیار بالا | متوسط | پایین (پوک) |
| قیمت و صرفه اقتصادی | متوسط به بالا (ارزش خرید بالا) | بالا (بسته به مش) | ارزان |
در ایران، معادن سنگ سفید متعددی وجود دارد، اما همه آنها کیفیت یکسانی ندارند. موقعیت جغرافیایی معدن، تعیینکننده خلوص سنگ است.
پودر سنگ قم: استان قم یکی از قطبهای تولید پودر سنگ در کشور است. بسیاری از کارخانههای کوبش سنگ در اطراف قم مستقر هستند. نکته مهم این است که سنگ خام (لاشه سنگ) ورودی به این کارخانهها از کجا میآید. کارخانههای معتبر قم، سنگ خام را مستقیماً از معادن جوشقان اصفهان خریداری کرده و در قم با دستگاههای پیشرفته به پودر تبدیل میکنند. بنابراین اصطلاح “پودر سنگ قم” بیشتر به محل تولید (آسیاب) اشاره دارد تا محل معدن. کیفیت پودرهای قم به دلیل تکنولوژی بالای آسیابها و نزدیکی به بازار مصرف تهران، معمولاً بسیار بالاست.
پودر سنگ ساوه: ساوه نیز دارای معادن سنگ آهک و کربنات غنی است. پودرهای تولید شده در منطقه ساوه معمولاً از نوع کربنات کلسیم یا آهک هیدراته هستند. این پودرها سفیدی خوبی دارند اما ساختار کریستالی سنگ جوشقان را ندارند. پودر سنگ ساوه برای مصارف صنعتی، راهسازی (تثبیت خاک) و شفتهریزی بسیار محبوب است، اما برای نمای شسته لوکس، همچنان جوشقان گزینه اول است.
پودر سنگ الیگودرز: معادن الیگودرز (لرستان) نیز منبع غنی سنگهای کربنات کلسیم با خلوص بالا هستند. پودر میکرونیزه الیگودرز شهرت جهانی دارد و در صنایع رنگ و رزین صادراتی استفاده میشود. اگر به دنبال پودری برای کارهای صنعتی دقیق و حساس هستید، برندهای الیگودرز گزینههای قدرتمندی هستند.
داشتن بهترین پودر سنگ جوشقان و سیمان سفید، تنها ۵۰ درصد از راه است. ۵۰ درصد باقیمانده به “تکنیک اجرا” بستگی دارد. نمای شسته (Wash Concrete Facade) یکی از حساسترین نماهاست، زیرا نتیجه نهایی دقیقاً همان چیزی است که روی دیوار میماند و لایه پوششی دیگری ندارد. در اینجا مراحل اجرایی را با نکات فنی باز میکنیم که معمولاً در کتابهای درسی پیدا نمیشوند.
۱. آمادهسازی سطح زیرین (Substrate Preparation):
بزرگترین اشتباه، اجرای ملات شسته روی آجر یا بلوک خشک است. سطوح جاذب آب، بلافاصله آب ملات را میکشند (Suction). این اتفاق باعث “سوختن سیمان” میشود؛ یعنی سیمان آب لازم برای هیدراتاسیون را از دست میدهد و پودر میشود.
راهکار حرفهای: سطح زیر کار باید “زنجاب” شود. یعنی دیوار را آنقدر خیس کنید که دیگر آب جذب نکند اما خیسخیس هم نباشد (حالت اشباع با سطح خشک – SSD). همچنین اجرای یک لایه آستر سیمانی (سیمان سیاه و ماسه) با ضخامت ۲ سانتیمتر و ایجاد خراش روی آن (Scratched Coat) برای درگیری بهتر ملات نهایی الزامی است.
۲. فن پرتاب ملات (Throwing Technique):
ملات نمای شسته نباید مثل گچ با ماله روی دیوار کشیده شود. این ملات باید با نیروی دست و به کمک کمچه روی دیوار “پرتاب” یا “کب” شود. چرا؟ چون پرتاب کردن باعث خروج هوای محبوس در ملات و تراکم ذرات پودر سنگ میشود. اگر ملات را فقط بمالید، حفرههای هوا در پشت آن باقی میماند که در زمستان محل تجمع آب و یخزدگی خواهد بود.
حیاتیترین لحظه در اجرای نمای شسته، زمان شروع شستن سیمان از روی سنگدانههاست.
اگر زود بشویید: ملات هنوز شل است و سنگدانههای پودر سنگ همراه با سیمان کنده میشوند و سطح کار “کچل” میشود.
اگر دیر بشویید: سیمان سخت شده و دیگر پاک نمیشود و نمای شما به جای سفید و درخشان بودن، مات و سیمانی به نظر میرسد.
تست تجربی: انگشت خود را روی ملات فشار دهید. اگر جای انگشت نماند اما سطح کمی مرطوب بود، زمان شستشو با ابر خیس یا فرچه نرم فرا رسیده است. این زمان در تابستان حدود ۲۰ تا ۴۰ دقیقه و در زمستان تا ۱.۵ ساعت متغیر است.
بسیاری از کارفرمایان از “زرد شدن” یا “ترک خوردن” نمای شسته گلایه دارند و فوراً کیفیت پودر سنگ را زیر سوال میبرند. اما تجربه نشان داده که در ۸۰٪ موارد، متهم اصلی پودر سنگ نیست. بیایید عوامل مخفی را بررسی کنیم.
۱. عامل زردی: آب آلوده و زنگزده
پودر سنگ سفید مانند کاغذ سفید است؛ هر ناخالصی را نشان میدهد. اگر در کارگاه از بشکههای فلزی زنگزده برای نگهداری آب استفاده کنید، یا آب منطقه دارای املاح آهن بالا باشد، اکسید آهن وارد ملات سفید میشود. این ذرات میکروسکوپی در ابتدا دیده نمیشوند، اما پس از خشک شدن نما و اولین بارندگی، اکسید شده و لکههای زرد “زنگآبه” روی نما پدیدار میشود. همیشه از آب شرب و بشکههای پلاستیکی تمیز استفاده کنید.
۲. عامل تیرگی: ماسه شسته نشده (خاک رس)
در ترکیب ملات، علاوه بر پودر سنگ، گاهی از سنگدانههای نمره دار هم استفاده میشود. اگر این سنگدانهها دارای “خاک رس” باشند، فاجعه رخ میدهد. خاک رس قاتل رنگ سفید است. حتی مقدار کمی خاک باعث میشود رنگ ملات از سفید یخچالی به کرم چرک تغییر کند. پودر سنگ جوشقان ذاتاً بدون خاک است، اما اگر با ماسه آلوده مخلوط شود، کاری از دستش برنمیآید.
۳. عامل ترک: شوک حرارتی و عدم کیورینگ (Curing)
سیمان سفید برای رسیدن به مقاومت نهایی، نیاز به آب دارد. اگر پس از اجرا، نما به حال خود رها شود (بهخصوص در تابستان)، آب ملات تبخیر شده و جمعشدگی (Shrinkage) رخ میدهد که منجر به ترکهای عنکبوتی میشود. نمای شسته باید حداقل تا ۳ روز، روزی ۲ بار (صبح و عصر) آبپاشی ملایم شود تا هیدراتاسیون تکمیل گردد.
در یکی از پروژههای لوکس منطقه ۱ تهران، کارفرما برای بندکشی سنگهای تراورتن سفید عباسآباد، بهترین پودر سنگ جوشقان را سفارش داده بود. اما پس از دو ماه، تمام بندکشیها پوک شده و ریختند.
علت چه بود؟ پس از بررسی آزمایشگاهی مشخص شد پیمانکار جزئی، برای صرفهجویی در مصرف سیمان سفید، نسبت پودر به سیمان را از ۱ به ۱، به ۶ به ۱ تغییر داده بود! پودر سنگ هرچقدر هم باکیفیت باشد، بدون چسباننده (سیمان) قدرتی ندارد. همیشه بر فرآیند اختلاط ملات نظارت مستقیم داشته باشید یا از “پودرهای بندکشی آماده پلیمری” استفاده کنید که نسبتها در کارخانه تنظیم شدهاند.
شما به عنوان خریدار حق دارید قبل از تخلیه بار کمپرسی یا نیسان، از کیفیت محصول مطمئن شوید. برای این کار نیازی به تجهیزات پیچیده نیست.
۱. تست لیوان آب (تشخیص ناخالصی سبک):
یک مشت پودر سنگ را داخل یک لیوان شیشهای شفاف پر از آب بریزید و خوب هم بزنید. سپس صبر کنید تا تهنشین شود.
– نتیجه مطلوب: پودر سنگ مرغوب سنگین است و سریع تهنشین میشود. آب روی آن باید نسبتاً شفاف باشد.
– نتیجه نامطلوب: اگر روی آب کف ایجاد شد یا ذرات سیاه و چوب روی آب شناور ماندند، یا آب به شدت گلآلود و قهوهای شد، این پودر دارای خاک و مواد آلی است.
۲. تست لمسی (Touch Test):
مقداری پودر خشک را بین دو انگشت شست و اشاره بمالید.
– پودر جوشقان اصل: باید کمی “زبر” باشد و احساس کریستالی بودن به دست بدهد. انگار ذرات ریز شیشه را لمس میکنید.
– پودر آهک یا کربنات معمولی: حالتی صابونی، لغزنده و بیش از حد نرم (مثل آرد نانوایی) دارد. نرمی بیش از حد برای نمای شسته مناسب نیست.
۳. تست رنگ ظاهری:
پودر سنگ را کنار یک کاغذ سفید A4 بگیرید. هیچ پودر سنگی در جهان به سفیدی کاغذ نیست (چون کاغذ دارای مواد سفیدکننده نوری است)، اما پودر باید “سفید یخی” باشد نه “سفید استخوانی” یا “کرم”. توناژ زرد یا طوسی نشاندهنده وجود اکسید آهن یا منگنز در سنگ مادر است.
در بازار مصالح ساختمانی سال ۱۴۰۴، تفاوت قیمت پودر سنگها گاهی تا ۳۰٪ یا ۴۰٪ میرسد. این تفاوت قیمت بیدلیل نیست و معمولاً در سه فاکتور پنهان شده است:
برای پروژههای بزرگ (نمای ساختمانهای بیش از ۳ طبقه)، خرید پودر سنگ به صورت “فله” (با کامیون کمپرسی) بسیار ارزانتر تمام میشود (حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد کمتر از کیسه). اما ریسک آلودگی بار فله هنگام تخلیه روی زمین خاکی بسیار بالاست.
پیشنهاد ما: اگر فضا دارید، بار فله بخرید اما حتماً زیر آن نایلون ضخیم پهن کنید و روی آن را با برزنت بپوشانید تا باد و باران و گربهها (!) کیفیت پودر را خراب نکنند. برای کارهای حساس و ظریف، فقط از پودر “کیسهای شرکتی” استفاده کنید.
حتی بهترین پودر سنگ جوشقان هم دارای تخلخل میکروسکوپی است. در شهرهای آلوده مثل تهران یا اصفهان، دوده هوا و بارانهای اسیدی به مرور در این خلل و فرج نفوذ کرده و نما را خاکستری میکنند. تکنولوژی نانو (Nano-Coating) راه حلی انقلابی برای این مشکل است.
استفاده از رزینهای نانو سنگ یا محلولهای آبگریز (Hydrophobic) روی نمای تمام شده، باعث میشود سطح نما خاصیت “اثر نیلوفری” پیدا کند. یعنی قطرات آب و آلودگی روی سطح سر میخورند و جذب نمیشوند. نکته مهم این است که نانو پوششهای مدرن، برخلاف رزینهای براق قدیمی، “تنفسی” هستند؛ یعنی اجازه میدهند بخار آب از داخل دیوار خارج شود اما اجازه ورود آب باران را نمیدهند. اجرای یک لایه نانو پس از خشک شدن کامل نمای شسته، عمر زیبایی ساختمان شما را از ۵ سال به ۲۰ سال افزایش میدهد و نیاز به شستشوی دورهای (نماشویی) را تقریباً به صفر میرساند.
پودر سنگ سفید، فقط یک پرکننده ساده در ملات نیست؛ بلکه روحی است که در کالبد نمای ساختمان دمیده میشود. انتخاب بین پودر سنگ جوشقان اصلی و پودرهای متفرقه آهکی، انتخاب بین “ماندگاری” و “هزینههای تعمیرات بعدی” است. اگرچه ممکن است در ابتدای پروژه، خرید پودر درجه یک کمی هزینه را بالا ببرد، اما درخشش کریستالی، عدم تغییر رنگ و مقاومت در برابر سرما و گرما، در درازمدت بازگشت سرمایه شما را تضمین میکند. فراموش نکنید که نما، لباس ساختمان شماست و کیفیت این لباس، نشاندهنده ارزش کلی ملک خواهد بود. با انتخاب آگاهانه و اجرای اصولی، میراثی سفید و درخشان از خود به جای بگذارید.
پودر سنگ جوشقان ساختار مرمریت کریستالی دارد و نور را منعکس میکند (تلالو دارد)، در حالی که پودر الیگودرز عمدتاً از جنس کربنات کلسیم است و رنگی سفید اما مات و مخملی دارد. جوشقان برای نمای شسته بهتر است و الیگودرز برای مصارف صنعتی و رنگسازی.
این بستگی به ضخامت ملات دارد. برای نمای شسته با ضخامت ۲ سانتیمتر، معمولاً در هر متر مربع حدود ۲۰ تا ۲۵ کیلوگرم پودر سنگ مصرف میشود. بنابراین هر کیسه ۲۵ کیلویی تقریباً برای ۱ تا ۱.۲ متر مربع کفایت میکند.
بله، اما توصیه نمیشود. رنگهای پوششی (پلاستیک و روغنی) بافت طبیعی و سنگی نما را میپوشانند و قابلیت تنفس دیوار را میگیرند. بهتر است به جای رنگ، نما را واترجت (شستشو) کنید یا از رنگهای نانو جذبی استفاده کنید که بافت سنگ را حفظ میکنند.
برای نمای شسته استاندارد، نسبت حجمی ۳ پیمانه پودر سنگ به ۱ پیمانه سیمان سفید توصیه میشود. برای بندکشی این نسبت معمولاً ۱ به ۱ است تا مقاومت و چسبندگی به حداکثر برسد.
پودر سنگ بر خلاف سیمان تاریخ انقضای سخت ندارد، اما اگر رطوبت ببیند “کلوخه” میشود. اگر داخل کیسه تکههای سفت و سنگی شده دیدید که با فشار دست پودر نمیشوند، آن پودر رطوبت دیده و کیفیت خود را از دست داده است.
ما در کارخانجات آروشا پودر، اصالت سنگ جوشقان را با ضمانت کتبی به شما ارائه میدهیم. حذف واسطهها، خرید مستقیم از درب کارخانه و مشاوره تخصصی رایگان، هدیه ما به سازندگان حرفهای است. همین حالا تماس بگیرید و نمونه رایگان دریافت کنید.
